Schneider Weisse – Mein Original. Tap 7. Pora na powrót do klasyki, czyli Hefeweizen z browaru Schneider. Browar ten działa od XIX wieku i wyjątkowo jak na bawarskie browary warzące piwo pszeniczne nie wywodzi się z klasztornej tradycji. Z tego co mi wiadomo browar ten warzy tylko piwa pszeniczne, od wersji bezalkoholowych, przez klasyczne pszenice po wymrażane weizenbocki. Stylistyka etykiety bardzo tradycyjna, nic ciekawego. Butelka – klasyczne, ciężkie NRW. Co ciekawe piwo jest niefiltrowane, niepasteryzowane i zdaje mi się, że refermentowane w butelce. Spróbujmy zatem jak smakuje klasyczne piwo pszeniczne z Niemiec.
Co ciekawe piwo nalewa się prawie idealnie klarowne, dopiero na samym dnie pojawiają się drożdże dające zmętnienie, ale i tak jak na styl piwo jest dość klarowne. Piana obfita, powoli, ale jednak się redukuje, syczy dość głośno i po chwili nic z niej nie zostaje. Barwa jasnego bursztynu, ciemniejsza niż zwykle w piwach pszenicznych to bywa. Aromat intensywny, z bananem i goździkiem tak jak można się spodziewać. Wysycenie wysokie, także zgodne ze stylem. W smaku piwo lekkie, ale nie puste. Do tego jest kwaśność, dość wysoka. Skontrowane jest to jednak słodyczą wyższą niż przeciętnie. Goryczka niska, w przełyk bardziej piecze wysycenie. Odrobinę brakuje tutaj gładkości w fakturze pochodzącej od drożdźy.
Po wszelkich wariacjach piwnych styli klasyczne pszeniczne piwo w stylu bawarskim może wydawać się nudne. Może nie ma tutaj nic specjalnego, ale jest to naprawdę dobry hefeweizen. Nieco ciemniejszy niż zwykle, nieco kwaśniejszy i zdecydowanie pełniejszy. Piwo godne polecenia dla wielbicieli stylu.
Ocena ogólna 4/5
Data przydatności – 06/04/2017
Alkohol – 5,4%
Ekstrakt – 12,8%
IBU – 14
Cena – 6 zł (Carrefour)
Skład: woda, słód pszeniczny, słód jęczmienny, chmiel, drożdże.
Niepasteryzowane, niefiltrowane.