Naked Mummy, czyli nasze drugie pumpkin ale. W czasie osiemnastego spotkania degustowane piwa postanowiliśmy posortować rosnąco według zawartości alkoholu. Zgodnie z tą zasadą tuż po Dyniamicie nastała pora na Naked Mummy o zawartości alkoholu na poziomie 6.2%, co się nawet całkiem dobrze złożyło bo mogliśmy bezpośrednio porównać dwa dyniowe piwa z dwóch czołowych polskich browarów kraftowych – Pinty i AleBrowaru. Na pierwszy rzut oka Naked Mummy jest zdecydowanie klarowniejsze do Dyniamitu. Do pełnej klarowności jednak sporo mu brakuje, a w dodatku pływają w nim jakieś niezbyt apetycznie wyglądające paprochy. Jeśli chodzi o aromat i smak, to jest tu nieco mniej dyni, a więcej przypraw, aczkolwiek klimat jest jak najbardziej zbliżony. Piwo z mocnymi akcentami korzennymi, przypominającymi piwa świąteczne. Wysycenie piwa dość niskie. Piana na piwie niezbyt obfita, ale za to pozostawiająca ładną koronkę. Przeszkadza nam nieco nadmiar gałki muszkatołowej, która tutaj jak najbardziej pasuje, ale jest jej chyba nieco za dużo. Piwo pijemy końcem października, także jest dość świeże, ciekawe jak wyglądałoby i smakowało po kilku kolejnych tygodniach leżakowania. Etykieta Naked Mummy utrzymana jest w stylistyce znanej z innych piw z AleBrowaru i jak można się spodziewać także nawiązuje do Halloween. Co prawda jakoś szczególnie nie przypadła nam ona do gustu, ale jest jak najbardziej poprawna. Jeśli chodzi o bezpośredni porównanie dwóch piw dyniowych to stosunkiem głosów 2:1 zwycięża Naked Mummy i plasuje się przed Dyniamitem. Do piw dyniowych nie będziemy raczej wracać zbyt często – z dość prozaicznego powodu – w sprzedaży pojawiają się tylko raz w roku. Ale jako odmiana, warto raz do roku spróbować jakiegoś pumkin ale. Jako ciekawostkę musimy wspomnieć, że jakimś cudem, Naked Mummy to pierwsze piwo z AleBrowaru degustowane w ramach naszych spotkań. W tym względzie musimy się zdecydowanie poprawić.